Ακολουθεί απόσπασμα του άρθρου που δημοσιεύτηκε στην Καθημερινή, 25.10.2020


Μια… κανονική δουλειά
Ακόμα και σήμερα πάντως υπάρχουν άνθρωποι που τον ρωτούν εάν μπορεί να ζήσει από αυτό και γιατί δεν βρίσκει μια… κανονική δουλειά.
Ο Αργύρης Ζαννιάς, από την άλλη, ιδρυτής της Food On που από το 2017 εργάζεται για την εξάλειψη του κοινωνικού αποκλεισμού, λόγω συνθηκών ήξερε από πολύ μικρός τι ήθελε να κάνει – κι αν δεν υπήρχε, θα το δημιουργούσε από την αρχή.
«Παιδί μονογονεϊκής οικογένειας από την επαρχία, ζούσαμε με τη μητέρα μου κάτω από το όριο της φτώχειας. Τότε μάλιστα, το ’90, δεν υπήρχαν οι κοινωνικές παροχές που υπάρχουν σήμερα, όπως είναι τα κοινωνικά παντοπωλεία. Οπότε έβαλα προσωπικό στόχο, δεδομένης της καλής γνώσης που είχα, να προσφέρω στα παιδιά τη βοήθεια που δεν είχα εγώ», λέει στην «Κ».


Η Food On χρησιμοποιεί την τροφή ως εργαλείο εκπαίδευσης και εργασιακής επανένταξης νέων. Μέσα από συμμετοχικές δράσεις, οι ωφελούμενοι κοινωνικοποιούνται και αποκτούν δεξιότητες στον χώρο της εστίασης.


Σημαντικοί πυλώνες

Από όποια αφετηρία κι αν βρέθηκαν εδώ, το σίγουρο είναι ότι η ενασχόλησή τους με την κοινωνική επιχειρηματικότητα δεν ήταν ευκαιριακή. Το ΜΠΟΡΟΥΜΕ όχι μόνο δεν «ξεφούσκωσε» με τα χρόνια, όπως συνέβη με πολλές οργανώσεις που αναπτύχθηκαν στην κρίση, αλλά έχει εξελιχθεί σε πυλώνα αντιμετώπισης των κοινωνικών προβλημάτων, ενώ η Food On γεννήθηκε μετά το τσουνάμι της οικονομικής κρίσης, τη στιγμή που οι ανάγκες ξεκαθάρισαν, αλλά και η βοήθεια περιορίστηκε.
Σε κάθε περίπτωση βρίσκονται σήμερα εδώ να προσφέρουν πολύτιμη χείρα βοηθείας μπροστά σε μία ακόμα πρόκληση, την πανδημία του κορωνοϊού.

Η εκτίμηση όσων ασχολούνται με τις κοινωνικές επιχειρήσεις ειδικά του κλάδου της τροφής και της σίτισης, είναι ότι η αύξηση της ανεργίας λόγω COVID-19 ήδη φαίνεται «στον δρόμο». Και οι κοινωνικές επιχειρήσεις είναι έτοιμες να ανταποκριθούν με τις δικές τους υπηρεσίες και προγράμματα, κατευθύνοντας τους πόρους τους (ανθρώπινους και οικονομικούς) εκεί όπου υπάρχει ανάγκη.


«Συζητάμε με πάρα πολύ νέο κόσμο. Διαπιστώνουμε ότι υπήρχαν πολλοί άνθρωποι που εργάζονταν στην εστίαση ή άλλους κλάδους και λόγω του κορωνοϊού έχασαν τη δουλειά τους. Χάθηκαν εισοδήματα σε πάρα πολλά σπίτια, με αποτέλεσμα ήδη από τον Απρίλιο να αυξάνεται ο κόσμος που χρειάζεται βοήθεια», παρατηρεί ο κ. Ζαννιάς.


Αυξημένες ανάγκες


«Οι ανάγκες έχουν σίγουρα αυξηθεί και καλύπτουμε ξεκάθαρα μέρος των νέων αναγκών», προσθέτει ο Αλέξανδρος Θεοδωρίδης. «Σίγουρα δεν συγκρίνεται με αυτό που είχε συμβεί το ’10, ’11 και ’12, γιατί υπάρχει έστω η προσδοκία ότι θα επανέλθουμε, όμως είναι βέβαιο ότι έχουν αυξηθεί όσοι βρίσκονται σε επισιτιστική ανασφάλεια. Ενώ όμως τον Απρίλιο υπήρξε μεγάλη αντίδραση από την κοινωνία, τις οργανώσεις, τους φορείς, που έπεσαν πάνω στο πρόβλημα, μετά επικράτησε ησυχία. Η κοινωνική ευαισθησία έχει αυξηθεί αλλά αυτό το εφήμερο είναι
ανησυχητικό».


Στο μεταξύ η πανδημία όχι μόνο εντείνει τα κοινωνικά προβλήματα, αλλά δυσχεραίνει και την επίλυσή τους γεννώντας πρόσθετα προβλήματα.
Πάντως πρέπει να σημειωθεί ότι το κοινωνικό πλέγμα ασφαλείας είναι σήμερα πιο πυκνό, πιο σταθερό.


Τα τελευταία χρόνια, μετά το σοκ της οικονομικής κρίσης, αναπτύχθηκαν δομές και προγράμματα που βοηθάνε, η ετοιμότητα της ελληνικής κοινωνίας έχει αυξηθεί. Είναι χαρακτηριστικό ότι πριν από 10 χρόνια υπήρχαν πέντε μόλις κοινωνικά παντοπωλεία και σήμερα ξεπερνούν τα 250.


Διαβάστε περισσότερα στο άρθρο της Καθημερινής

[avatar]
Αργύρης Ζαννιάς
03.11.2020
πισω στa αρθρα